Cechy rozsądnych rozwiązań:
Obustronna korzyść – należy rozważać zagadnienie nie tylko ze swojego punktu widzenia, ale także z punktu widzenia drugiej osoby.
Jeżeli obie strony uzyskają uzasadnione korzyści, to z pewnością mieliśmy do czynienia z rozsądnym postępowaniem.
Uczciwe uzyskane rozwiązanie – zarówno będące w zgodności z przepisami i zwyczajami (trzeba uwzględniać prawa niepisane, przestrzegać zasad moralnych, uczciwie traktować partnera i rzetelnie składać zobowiązanie czy oświadczenia).
Względna trwałość rezultatu – umowa powinna być przemyślana wystarczająco wszechstronnie, by nie mogła zostać uzależniona od chwilowych, przypadkowych i zmiennych czynników działających w otoczeniu.
Elementy uwzględniające interesy szerszej społeczności – wyniki negocjacji nie są wyłącznie sprawą negocjatorów. Im ważniejsza sprawa, tym bardziej rozsądek nakazuje uwzględnienie szerszego kontekstu społecznego, dostrzeżenie konsekwencji danego rozwiązania dla większych grup społecznych niż grupy bezpośrednio zaangażowane w negocjacje.
Efektywność negocjacji rozumieć należy nie tylko jako skutek spowodowany ich prowadzeniem, ale także jako „wydajność”, sprawność prowadzenia rozmów w określonym momencie. Wszechstronne negocjacje muszą się ograniczyć w pewnym czasie. Sprawność negocjacji wymaga także poczucia rozsądku, gdyż jego zakłócenie może doprowadzić do nadmiernego przeciągnięcia rozmów, a w efekcie – do poniesienia strat. Również koszty tych rozmów nie mogą przekraczać określonych wartości, gdyż oznacza to nadmierne obciążenie układu inwestycjami w same negocjacje (koszty zawsze trzeba ponieść, a strona, która bardziej skłonna do ich ponoszenia uzyskuje pewną przewagę moralną).
Wpływ na ogólny stan kontaktów między stronami – nie chodzi tylko o aktualną umowę, ale także należy mieć na uwadze przyszłe interesy.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz